Dit keuzelied is ingestuurd door:

Michiel Osinga

Ik wil graag een "Keuzelied" insturen

  • Voorstellen: Weer een nieuwe dominee

    Al die gaande en komende predikanten de afgelopen tijd, als gemeente raakt u er bijna aan gewend. Weer een nieuwe dominee.

    Mijn naam is Peter Ros, ik ben 56 jaar en getrouwd met Olevine Visser. We hebben één dochter, Lisa. Zij is 20 jaar en woont en studeert in Amsterdam.

    Olevine en ik kennen elkaar van de Sociale Academie, een opleiding die we allebei in Zwolle volgden. Daarna heb ik enkele jaren als maatschappelijk werker in Arnhem gewerkt. Maar het verlangen om theologie te gaan studeren werd zo groot dat we samen besloten ook wel van één inkomen rond te kunnen komen. Olevine bleef werken en ik ging theologie studeren in Kampen, en werd daarnaast parttime postbode. In 1995 rondde ik de studie af en werd in 1996 bevestigd als predikant van de Gereformeerde Kerk van Alteveer-Kerkenveld, twee dorpjes in Drenthe. Na 6 goede jaren volgde de Gereformeerde Kerk van Hasselt in 2002. Aan die gemeente was ik de afgelopen 15 jaar met veel genoegen verbonden. Toen onze dochter het huis uitging, was het voor ons tijd om eens wat om ons heen te gaan kijken. En toen kwam Joure langs. Inmiddels zijn we neergestreken op de Kyl 1. Olevine werkt bij de GGD in Zwolle en hoopt dat ook de komende jaren te blijven doen. En met al die mooie nieuwe wegen die ze rondom Joure aan het aanleggen zijn, gaat dat vast lukken.

    Ik zie er naar uit om hier te beginnen, ben nieuwsgierig naar wat er gaat komen. Veel wat voor u heel gewoon en vertrouwd is, zal voor mij  nieuw en vreemd zijn. Maar ik heb er alle vertrouwen in. Kerk zijn we immers met elkaar. En met elkaar zijn we van de Heer.

    Hartelijke groet!

    Ons adres is: Kyl 1, 8502 AW Joure,

    tel. 0513 856702,

    mail: pjros@ziggo.nl

  • Waarderende gemeenteopbouw

    WAT IS WAARDERENDE GEMEENTEOPBOUW?

    De kerkenraad en de werkgroep beleid hebben de afgelopen jaren verschillende aanloopjes genomen voor een nieuw beleidsplan. Ook u heeft op een gemeentebijeenkomst al eens nagedacht over de toekomst van de Protestantse Gemeente Joure.

    Maar hoe kom je nu van alle losse ideeën en verschillende verlangens, van wel-voelen-dat het anders-moet-maar-niet-weten-hoe, tot een concreet en inspirerend plan? Een plan dat leeft in de hoofden en harten van zoveel mogelijk gemeenteleden, die bereid zijn met elkaar de gewenste toekomst handen en voeten te geven? Waarderende gemeenteopbouw biedt daarvoor een goede aanpak!

     

    De centrale gedachte van waarderende gemeenteopbouw is: kijk eens met andere ogen naar de kerk, richt je op het waardevolle. Zoek in gesprek met elkaar dat waardevolle, wees daar dankbaar voor en bouw dat uit.

    Waarderende gemeenteopbouw gaat over het elkaar vertellen van positieve ervaringen. Die verhalen geven je energie en stichten gemeenschap. Maar het gaat nog verder. Kijk eens naar wat deze positieve ervaring mogelijk maakte en realiseer je: dat hebben we hier! Ga vanuit je sterke kanten met elkaar dromen vormen voor de toekomst. Die hangen niet in de lucht, maar zijn realistisch, omdat ze gebaseerd zijn op concrete ervaringen. Ook hier in Joure heeft u waardevolle ervaringen, heeft u gaven en talenten. Niet alleen als afzonderlijke gemeenteleden, maar ook als geloofsgemeenschap!

     

    Waarderend werken doe je als gemeente met elkaar. Met elkaar vertel je verhalen over momenten die voor jou van waarde waren, en zoek je naar wat je in huis hebt op je beste momenten. Met elkaar werk je aan de verbeelding van de toekomst. Het onderlinge gesprek is het belangrijkste middel voor verandering. Door met elkaar het beeld van de gemeente die je wilt zijn helder voor ogen te stellen, merk je dat gemeenteleden zich daarmee verbinden. En met elkaar! Na een waarderend beleidsproces ligt de verwezenlijking van het beleid niet alleen bij de kerkenraad, maar vooral ook in handen van de gemeente. Op een heel natuurlijke manier.

    Sjoerd Seffinga

     

    WAARDERENDE GEMEENTE OPBOUW

    We hebben als kerkenraad  besloten om in het ‘Winterseizoen 2017/2018’ aan de slag te gaan met het thema: ’De toekomst van onze kerk’, een thema waar je lang over kunt filosoferen. Vaak is de gedachte over het toekomstperspectief  niet optimistisch. Tenminste, als je naar getallen kijkt. Of, als je het heden vergelijkt met wat er is geweest. Vaak klinkt dan het woord ‘gemis’ door. Soms leidt het tot een machteloos gevoel of verlies van motivatie en betrokkenheid.

    Je kunt ook anders kijken. Als je kijkt vanuit het perspectief van: ‘Wat is er allemaal wel; waar zijn we dankbaar voor; wat zouden we niet willen missen?’ Dan zie je heel veel positieve krachten die de kerk als geloofsgemeenschap in zich heeft. Je ziet dat uit die krachten waardevolle ervaringen en verhalen zijn ontsproten. En dat nog steeds doen. Dat is waarderend kijken.

     

    Bij het nadenken over de toekomst zijn we in aanraking gekomen met ‘Waarderende gemeente opbouw’. Dat is een manier van werken, die kijkt en uitgaat van wat er van waarde is en kan zijn voor de kerk in de toekomst. Wat is kerk-zijn ten diepste, waar verlangen we naar en wat is daarvan nu al merkbaar/zichtbaar? Het gaat daarbij niet om het ontkennen van problemen, maar wel dat je je er niet door uit het veld laat slaan.

    Van deze manier van kijken krijgen we energie, die maakt ons enthousiast. Dat hebben we als kerkenraad ervaren toen we er, ter kennismaking, mee aan de slag gingen. Het bracht een sfeer van saamhorigheid en positiviteit.

    De kerkenraad heeft besloten op deze manier verder te gaan.

    Daarbij is het  belangrijkste middel het gesprek: met iedereen die er bij wil zijn, die zich betrokken en aangetrokken voelt. -Iedereen doet ertoe.-

    Samen, als gemeente, willen we verkennen wat er al is, waar we dankbaar voor zijn en niet willen missen. Dit zijn de bouwstenen voor gemeente opbouw. Zo willen we met elkaar vertrouwd raken met deze waarderende manier van kijken.

     

    Els Deenen heeft elders veel ervaring opgedaan met deze processen. We hebben haar gevraagd ons te begeleiden. In het begin zal dat wat meer zijn en gaandeweg steeds minder. Ze neemt niet over, maar loopt met ons op. Ter ondersteuning is een werkgroep samengesteld, die samen met Els Deenen de organisatie op zich neemt en mede zorgt voor de communicatie en sturing van het proces. Deze werkgroep bestaat uit: ds. Christien Ferrari, pastor Jeroen Knol, Dineke Kronemeijer, Arjen Veldstra, Jolanda Reitsma, Froukje Kooistra en Sjoerd Seffinga.

    Gaandeweg zal dit proces leiden tot een breed gedragen en concreet plan met speerpunten voor de komende jaren en dan komt het moment van  verwezenlijken.

    De ambitie is om als kerk van betekenis te zijn in onze gemeenschap/regio waardoor betrokkenheid, waardering, nieuwsgierigheid en verlangen om mee te doen wordt gewekt.

     

    Op  Startzondag starten we  dit proces. Doet u mee?

    Dirk Visser, voorzitter kerkenraad

     

    WAARDERENDE GEMEENTEOPBOUW (VERVOLG)

    De centrale gedachte van waarderende gemeenteopbouw is: kijk eens met andere ogen naar de kerk, richt je op het waardevolle. Zoek in gesprek met elkaar dat waardevolle, wees daar dankbaar voor en bouw dat uit.

    Ook hier in Joure heeft u waardevolle ervaringen, heeft u gaven en talenten. Niet alleen als afzonderlijke gemeenteleden, maar ook als geloofsgemeenschap!

     

    Dit proces kent verschillende fasen:

    - De voorfase is die van het Verkennen: wat wordt het thema voor de komende beleidsperiode? Dit kernthema geeft het verlangen voor de komende periode weer, en is positief en uitdagend geformuleerd.

    - De eerste fase is die van het Vertellen. Rondom het kernthema gaan we met elkaar op zoek naar momenten en gebeurtenissen, waar we al iets van ons verlangen hebben gezien. Ervaringen waarvan je dacht: zó zou het van mij wel vaker mogen zijn, dit is waar ik naar verlang! Vervolgens zoeken we in al die verhalen naar de factoren, die ervoor zorgden dat het op dat moment al zo goed was. Wat hebben we op onze beste momenten kennelijk in huis?

    - De tweede fase is die van het Verbeelden. Op grond van wat we hebben ontdekt in de vorige stap, proberen we ons de toekomst voor te stellen. Wat is er allemaal mogelijk, als we onze sterke kanten zo goed mogelijk zouden inzetten? Dat is een creatieve stap, waarin we ons de gewenste toekomst zo scherp mogelijk voor ogen stellen, als een soort wenkend visioen.

    - Dan komt de derde fase, die van het Vernieuwen. Wie en wat is ervoor nodig om ons toekomstbeeld te realiseren?

    - De vierde fase tenslotte is de fase van het Verwezenlijken: het waarmaken van de plannen die we op deze manier hebben ontwikkeld. Wat zijn de meest kansrijke ideeën? Wat brengt ons verlangen dichterbij? Wat wordt onze eerste stap?

     

    Na een waarderend beleidsproces ligt de verwezenlijking niet alleen bij de kerkenraad, maar vooral ook in handen van de gemeente. Op een heel natuurlijke manier.

     

    “Mienskip rond de Bron” vormt het kernthema, het uitgangspunt voor de volgende stappen van waarderend werken. Op startzondag, 17 september, gaan we met elkaar schatgraven: positieve ervaringen vertellen rondom dit thema.

     

    Els Deenen en werkgroep.

     

    MIENSKIP ROND DE BRON

    “Kun je me vertellen van een gebeurtenis of een activiteit waarbij je onze gemeente hebt ervaren als een ‘Mienskip rond de Bron’? Momenten waarvan je dacht: zó zijn we bedoeld - zo mag het zijn!”

     

    Begin oktober heeft de werkgroep de opbrengsten uit de gesprekken over deze vraag op het Startweekend besproken. Momenten waarop gemeenteleden onze gemeente als ‘Mienskip rond de bron’ ervaren waren bijvoorbeeld:

    • de Pinksterviering in het park. De ontmoeting met elkaar, buiten het kerkgebouw samen kerk zijn, het delen, koffie met wat erbij ...;

    • de 30+ ontmoetingen met de jonge gezinnen, zoals in Broek, samen met Martin Jans;

    • het koffiedrinken na de diensten en de spontane persoonlijke gesprekken daarbij;

    • ‘Meer dan lopen alleen’: gesprekken onderweg in steeds wisselende samenstelling;

    • de prachtige dienst van vanmorgen!;

    • het saamhorigheidsgevoel na de brand van De Oerdracht;

    • de eerste keer dat ik hier in de kerk zat zei iemand: “Hé, zijn jullie nieuw? Ik heb jullie nog niet eerder gezien“. Dat gezien worden was zo fijn;

    • wij hebben een verdrietige gebeurtenis meegemaakt. We kregen bloemen, kaarten, mensen knoopten een gesprekje aan, kwamen spontaan even langs… We wisten ons gedragen door deze uitingen van warmte. Omzien naar elkaar deed ik zelf ook al, maar nu ik het zelf heb meegemaakt, is het toch anders.

     

    Wat kunnen we nu met al deze verhalen?

    Kijkend naar de toekomst, is het van belang dat we onderzoeken waardoor deze momenten als waardevol voor onze gemeenschap worden ervaren. Wat waren, in termen van waarderende gemeenteopbouw, de bloeibevorderende factoren? Wat zijn bouwsteentjes die we in huis hebben om verder te bouwen aan onze ‘mienskip rond de bron’?

    Bijvoorbeeld:

    • mensen die je het gevoel geven dat je erbij hoort

    • contacten met verschillende subgroepen, waardoor waardevolle relaties ontstaan

    • een plek om op verschillende manieren samen te vieren en God te dienen

    De komende tijd is er een verbeelding van een bron in de hal van De Oerdracht.  Daaromheen hangen enkele van deze bouwsteentjes. We nodigen u uit om deze bouwsteentjes aan te vullen. Wat zijn onze sterke kanten? Wat hebben we op grond van onze eigen ervaringen in huis?

    Stiften en lege bouwsteentjes liggen klaar. Vult u het beeld aan?

    Dan gaan we binnenkort verder bouwen!

     

    U mag natuurlijk ook per mail reageren!

    Heeft u suggesties voor aanvullingen, dan kunt u deze sturen aan: aveldstra@home.nl of inleveren in de brievenbus van het kerkelijk bureau.

     

    Namens de werkgroep waarderende gemeenteopbouw,

    Sj. Seffinga.

     

     

  • Ds. Tiny van der Schaaf

    EN ALLES KWAM IN EEN STROOMVERSNELLING….

    Zo ben ik rustig om mij heen aan het kijken naar een nieuwe werkkring en zo word ik als invalkracht tijdelijk verbonden aan de PG Joure.

    Ik ben Tiny van der Schaaf, opgegroeid in Akkrum. Ik heb mijn VWO diploma gehaald aan het Bornego College te Heerenveen en daarna ben ik met de inservice opleiding tot radiodiagnostisch laborant gestart in het ‘Bonnehos’, het toenmalige MCL-Noord. Een leuke opleiding met prachtig werk maar toch was er de zoektocht naar 'meer'.

    Daarom ben ik in 1999 begonnen met de theologiestudie in Amsterdam en Leiden. Nadat ik de studie had afgerond, heb ik een paar jaar in Zuid-Afrika gewoond. Toen ik terugkwam kon ik weer terecht in MCL en ben ik op zoek gegaan naar een gemeente. Zo ben ik in september 2010 begonnen als deeltijd predikant te Gorredijk.

    Naast mijn studie theologie en werkzaamheden als predikant ben ik altijd blijven werken op de röntgenafdeling van MCL. Op dit moment werk ik op woensdag en vrijdag in Leeuwarden en ben ik op maandag, dinsdag en donderdag werkzaam als predikant. Voor mij een mooie balans tussen kerk en maatschappij, twee werkkringen die elkaar positief beïnvloeden.

    Bij mijn aanstelling in Gorredijk was al duidelijk dat in 2017, wanneer mijn voltijdse collega met emeritaat zou gaan, de formatie zou worden ingekrompen van 150% naar 100%.

    Na lang wikken en wegen heb ik besloten om tegelijk met hem te stoppen, zodat de gemeente in Gorredijk alle ruimte had om een nieuwe predikant te beroepen en een nieuwe start te maken.

    Voor mij betekende dat ook een nieuwe start. Eerst uitrusten en studeren, en vervolgens bezinnen; wat nu? Toen was daar opeens de PG Joure. Na een aantal fijne gesprekken zal ik tijdelijk werkzaam zijn als invalkracht. Ik kijk ernaar uit om te beginnen.

    Tiny v/d Schaaf

  • Vanuit moderamen en kerkenraad

    Tijdens de kerkenraadvergadering van 20 september jl. deed Gerdien Nolles verslag van een demonstratie die de redactie van Fragmint had bijgewoond. Het ging daarbij om het laten opmaken en drukken van ons kerkblad en de mogelijkheden om dat grotendeels uit te besteden aan ‘De Zalige Zalm’. Dit bureau produceert al kerkbladen voor een groot aantal gemeentes. De tarieven liggen niet hoger dan wat er nu wordt betaald voor het drukken van Fragmint, terwijl het kerkblad dan wel volledig in kleur kan worden gedrukt. De verschijningsfrequentie zou dan van driewekelijks naar vierwekelijks moeten gaan. De Fragmint-redactie stelt daarom dan ook voor om vanaf februari 2018 in zee te gaan met De Zalige Zalm. De kerkenraad is akkoord gegaan met dat voorstel.

    De diverse geledingen van de Protestantse Gemeente Joureca en de Protestantse Gemeente Terkaple zijn goed met elkaar op weg naar het in elkaar schuiven van de werkzaamheden. Ook met betrekking tot de diverse bezittingen van de beide gemeentes wordt er constructief met elkaar overlegd en staan er goede afspraken op stapel.

    In deze kerkenraadsvergadering is ook een zogenaamd ‘Lief- en leed reglement’ vastgesteld. In dat reglement staat hoe er moet worden omgegaan met het waarderen van de vele vrijwilligers in onze gemeente en welke bedragen daarbij dan worden gehanteerd.

    Christien Ferrari heeft tijdens deze vergadering een inleiding gehouden over ‘Mienskip rond de Bron’, waarna in kleinere groepjes gesproken werd over o.a. ‘Wat is voor jou de bron van jouw  geloof?’. De reacties zijn genoteerd en door Christien meegenomen naar de werkgroep ‘Waarderende gemeenteopbouw’.

    Jelle de Jong heeft de kerkenraadsleden met hun partners uitgenodigd voor een privé rondleiding in het nieuwe crematorium ‘Haskerpoort’.

    Sabe Kracht - scriba

  • KERKDEUR MET `LUTHERSE` STELLINGEN

    KERKDEUR MET `LUTHERSE` STELLINGEN IN DE HOBBE VAN BAERDT TSJERKE

    In 1517 spijkerde Maarten Luther zijn 95 stellingen op de deur van de slotkapel te Wittenberg. 500 jaar protestantisme later zijn de gevolgen van die stellingen nog steeds niet uitgewerkt – als theologische mokerslagen klinken ze eeuwen door tot vandaag aan toe. Wanneer we stilstaan bij 500 jaar protestantisme zoeken we géén mokerslagen – die zijn op het wereldtoneel van vandaag al genoeg te horen. We zoeken prikkeling, herkenning, mildheid, zelfspot.

     

    In de afgelopen weken, tijdens het Tsjerkepaad, stond in de Hobbe van Baerdt kerk een grote (Luther)deur. De mensen werden uitgedaagd om er een eigentijdse stelling/mening/opmerking/gedachte op te spijkeren.

    Hieronder leest u de diverse ‘stellingen’:

    • Mijn wens is dat Jezus terugkomt op aarde en welkom wordt geheten
    • Vast en zeker Christus
    • Onze wens is dat er geen oorlog meer is en dat men elkaar lief heeft
    • Geloven is een werkwoord
    • Geloven? Mensen die zeggen niet te geloven, geloven ook. Zij geloven dat ze niet geloven
    • Niet alleen op zondag geloven… Laten we ook op andere momenten naar elkaar omkijken! Dan kunnen we delen in en uit geloof!
    • Bestaat deze kerk over 50 jaar nog? We verliezen de moed niet!
    • Geen applaus in de eredienst!
    • Hoop op een nieuwe wereld, waarin iedereen wil samenwerken
    • Hjir stean ik. Ik kin net oars
    • Mijn hoop voor de toekomst dat de kerk weer gaat verjongen
    • Ds. Sonderen: wij hebben het vanmorgen over Christenen, en die bestaan niet. Er zijn niet twee soorten mensen. Er zijn alleen maar heidenen, maar het zou mooi zijn als die zich wat christelijker gedragen.
    • Reik elkaar de hand over kerkmuren heen! Samen mogen we het evangelie uitdragen
    • Eredienst wint aan betekenis wanneer de mensen voor de dienst, als de organist speelt, zwijgen en zich voorbereiden op de viering. Onderlinge gesprekken kunnen na afloop van de dienst bij de koffie.
    • Een moment van rust en stilte, op een plek om jezelf te zijn. Om met nieuwe energie de wereld in te gaan
    • Er fietsen en wandelen zo veel vluchtelingen door de Midstraat…  droom: een kerkgebouw met alle kleuren van de wereld in zich. Warme harten (in opdracht van Christus) in omzien naar elkaar
    • Blijf bij jezelf en heb de wereld lief

     

    En op de deur was ook het nieuwe Lutherlied 2017 geprikt

    Wij leven van genade, God,

    door u alleen gegeven,

    niet door mijn ijver in mijn trots

    of mijn lichtzinnig streven.

    Ontheemden zijn wij in zwaar weer,

    wij kunnen ons niet redden, Heer.

    Als u wilt, spaar ons leven.

     

    Een druppel dauw, een roos ontluikt,

    u bent er en nog kleiner.

    En u gaat boven alles uit,

    zo groot, voorbij de einder.

    Vermomd en onnaspeurbaar, God,

    bent u verborgen voor ons tot

    wij u in Christus' kruis zien.

     

    Spreek tot ons door uw levend Woord

    en richt ons met uw teken.

    Geef troost in twijfel, schenk geloof,

    genees onze gebreken.

    Dan breekt een nieuwe vrijheid baan,

    wij binden ons met Christus’ naam

    en mogen in hem leven.

    (3 april 2016 Wageningen, Andries Govaart)

    Ds. Christien Ferrari- van Schuppen

     

  • Diaconaat en ZWO

    DIAKEN

    Wij zijn op zoek naar een diaken die binnen ons college het initiatief wil nemen voor het contact met vluchtelingen/statushouders. Dit verloopt vooral via het kantoor in de Hobbe van Baerdt Tsjerke. Hij/zij is de eerste contactpersoon en brengt de vragen/ ideeën over naar de diaconie waarbij we samen zoeken naar de benodigde actie.

    Andere taken zullen bestaan uit de ondersteuning van het gemeentewerk, maar dit stemmen we onderling af na de inwerkperiode.

    Kerkdiensten meedraaien, organiseren collectes en mede bedienen van het Avondmaal, deelname aan de diaconievergadering (8 keer per jaar) en ondersteuning diaconie in het algemeen zijn taken die de basiswerkzaamheden vormen.

    Het betreft geen beleidsfunctie en hij/zij is vrijgesteld van deelname in de kerkenraad. We gaan wel uit van een werkzame periode van 4 jaar.

    Voel je je aangesproken? Geïnteresseerd in nadere kennismaking met het diaconale werk?

    Graag even bericht aan Rients Feenstra, diaconievoorzitter@pgjoure of bellen tel. 411124.

     

  • Missionair werk

    Missionair gemeentezijn zit vooral in de gewone dingen (deel 3)

    Gezien worden

    Een belangrijk deel van de missionaire activiteit speelt zich af tijdens het huisbezoek. Gesprekken gaan natuurlijk in de eerste plaats over wat de bezochte persoon zelf aandraagt. Vaak zitten daar ook missionaire vragen in: hoe moet het verder met mijn (klein)kinderen die niet meer naar de kerk gaan? De missionaire gemeente is in de eerste plaats een pastorale gemeente, mensen horen elkaars vragen en zoeken met elkaar naar antwoorden.

    Daarom is het van belang veel gemeenteleden thuis te bezoeken. Dit geldt zowel voor de pastores en de ambtsdragers maar ook voor ons allemaal. Denk niet dat de mensen daarna onmiddellijk weer in de kerk komen. Zo werkt dat niet. Wat bezoek wel oplevert, is dat mensen zich gezien voelen. En door ons bevraagd worden op hun talenten. Mensen willen in hun eigen leven gekend zijn. Dat is ook wat Christus ons als Eersteling heeft voorgedaan.

    Dit is een derde artikel in een serie. Geïnspireerd op: Hans van Ark, in Bries 2017.

     

    Missionair gemeentezijn zit vooral in de gewone dingen (deel 4)

    De missionaire liturgie

    Hoe we het ook wenden of keren, bij missionair gemeentezijn moet het ook over de kerkdienst gaan. Niet zozeer omdat veel kerkenraden het gevoel hebben dat ze pas missionair geslaagd zijn als de kerk weer vol zit. Alsof een volle kerk belangrijker zou zijn dan dat mensen weer tot een levend geloof in Jezus Christus komen. Te vaak worden deze twee benaderingen tegenover elkaar gezet.

    Alsof je vooral missionair bezig bent als de kerkdienst aantrekkelijker wordt. Of het tegenovergestelde, als de relatie centraal staat en het contact met rand- en buitenkerkelijken wordt gezocht. Mijn stelling is dat beide benaderingen elkaar nodig hebben.

    Het individuele gesprek vormt de basis van alle missionaire werk. Het draait om relaties, relaties en nog eens relaties. Ieder gemeentelid zit in een relatienetwerk, waarin je op weekbasis toch zomaar tien, twintig of misschien wel dertig andere mensen ontmoet. Dat betekent op een gemiddelde gemeente van duizend leden dat er wekelijks twintig- à dertigduizend kansen zijn om iets te delen.

    Dat delen van je geloof is niet zozeer spreken maar vooral luisteren. In deze tijd is behoefte aan mensen die nog naar elkaar kunnen luisteren, zonder daar onmiddellijk hun eigen verhaal tegenover te zetten. Het is de luisterende houding die Jezus ons voordoet in het verhaal van de Emmaüsgangers. Hij spreekt weinig en luistert veel. Belangstellend naar de ander: wat is jouw verhaal? En dat kan dan zomaar leiden tot het moment waarop die ander zegt: maar hoe denk jij daar eigenlijk zelf over? Dan moet je natuurlijk ook wel wat te zeggen hebben.

    Dit is een vierde artikel in een serie. Geïnspireerd op: Hans van Ark, in Bries 2017.

    Volgende keer: Ook de kerkdienst.

    Pastor Jeroen Knol

     

    MISSIONAIR GEMEENTEZIJN ZIT VOORAL IN DE GEWONE DINGEN (DEEL 5)

    Ook de kerkdienst

    Het vorige deel in deze serie ging over het persoonlijk delen van je geloof in ontmoetingen met mensen.

    Maar natuurlijk is daar ook de kerkdienst. Niet alleen de wekelijkse eredienst, maar ook al die andere momenten waarop veel Nederlanders echt nog wel eens een kerk van binnen zien. In kerkelijke uitvaartdiensten, in doop- en huwelijksdiensten waarbij ook rand- en buitenkerkelijke vrienden en familieleden aanwezig zijn, in de kerstnachtdienst, tijdens Kerst en Pasen en de jaarlijkse gedachtenisdienst rond de overledenen.

    Welke liederen zing je dan? Welke bijbeltekst staat centraal? Of gaan we onverstoorbaar door met wat op het rooster staat, want rooster is rooster? Hoe inclusief of exclusief is ons taalgebruik? Hoe ben je verwelkomend zonder dat gasten het daar Spaans benauwd van krijgen?

    Ik zie voorgangers en kerkenraden worstelen, want je wilt je eigen gemeenteleden recht doen en tegelijkertijd rekening houden met je gasten. Een ouder gemeentelid zij eens tegen mij: “Dominee, het lijkt wel of u de week ná Pasen altijd pas uw echte paaspreek houdt.” “Dat klopt”, zei ik tegen hem, “met Pasen ga ik voor honderd procent voor die jongeren, die er nog eens een enkele keer zijn, de week erna leg ik voor onze eigen trouwe bezoekers alsnog de diepte en hoogte van de betekenis van de Opstanding van Christus uit.”

     

    Opwekkend

    Zelf kom ik niet altijd opgewekt uit een kerkdienst.

    Wanneer vorm domineert boven inhoud, wanneer de vooraf uitgeschreven teksten mooi geformuleerd maar ook erg bedacht klinken, wanneer musici niet vanuit hun tenen musiceren, wanneer de actualiteit wel in de voorbede klinkt maar niet verbonden kan worden met het Schriftwoord… dan wekt zo’n dienst mij niet altijd op. Gelukkig gebeurt het omgekeerde ook. De diensten waarin je geraakt wordt, waarin het over je eigen leven lijkt te gaan, waarin iets blijft hangen om op te kauwen, de dienst waarin de blijde boodschap van het Evangelie je optilt uit de barre werkelijkheid van het leven. Dat zijn missionaire diensten. Voor zulke diensten geldt dat ze     an Explosion of Joy zijn.

    Dit was het 5e en laatste deel in een serie. Geïnspireerd op: Hans van Ark, in Bries 2017.

     

     

  • Wie komt de Protestantse Jeugdraad versterken?

    Wij zoeken jou!

    Ook de PJR zoekt voor het nieuwe seizoen weer nieuwe ambstdragers. Lijkt het jou leuk om mee te denken over het beleid van onze gemeente ten aanzien van het jeugdwerk?

    Dan zoeken we jou! Aarzel niet en neem contact met ons op!

    Concrete taken:

    • contact onderhouden met één of meerdere geledingen
      • bijvoorbeeld kindernevendienst of peuterdienst
    • het lijntje zijn tussen een geleding, PJR en kerkenraad.
    • meedenken over het grote geheel van het jeugdwerk, beleid t.a.v jeugdwerk
    • opzetten/meedenken t.a.v. nieuwe projecten
    • jeugd en jeugdwerk vertegenwoordigen in de kerkenraad
    • meedraaien in het rooster voor dienstdoende ouderlingen

     

    Eens in de zes weken komen we bij elkaar om de verschillende dingen te bespreken.

     

    Meer informatie:

    Christien Ferrari- van Schuppen, telefoon 0513-855120, christien.ferrari@outlook.com

     

Interview in FD met Christien Ferrari

Contacten

Agenda

Diensten Vieringen

Wie zijn wij

Nieuws

It Jongerein

Predikanten Pastores

Diaconaat ZWO

Foto's   Video's

Social Media

Links

Liturgie

Cantorij